In mijn werk ben ik gedreven door mijn 'herinneringen' die ik dagelijks fixeer en op een zeer eigenzinnige wijze gestalte geef in vrije vorm (herinnering is nooit realiteit), gekoppeld aan een 21e eeuwse taal, het pictogram, bedoeld om getuigenis af te leggen van mijn leven in deze tijd.
Ik deel mijn wereld daarbij op in eeninnerlijke wereld: ervaringen, gevoelens, belevenissen, zien, creëren, universeel. Een geschilderde collage van letterlijk: denkbeelden (gedachte beelden).
Een ander gedeelte vormt mijn buitenwereld: verzamelde beelden zoals mijn tijd ze aanlevert, typisch voor deze 21e eeuw. De beelden werden nauwgezet geselecteerd uit kranten, magazines, tijdschriften en zelfgemaakte foto's, maar op een eigen wijze omgezet tot kritische beelden die de evolutie der mensheid weergeeft. Een spoor van onze globale tijd, eveneens universeel, hedendaags van vorm. Vaak duiken beelden van agressie, uitstoting, eenzaamheid, geweld, oorlog, vernieling, verlorenheid of vreugde en bewustwording op.
De mensheid in kaart gebracht zonder morele vooruitgang sinds de 19e eeuwse beelden van Goya.
Gabriella Cleuren, mei 2011.